(Ishin
ditë plot rreze shprese, harmoni dhe mbi të gjitha të
mbushura me dritën e Resulull-llahit (a.s) )
Këtë shkrim kam dëshirë ta titulloj me këtë hadith, që
dhuron kurajo, forcë besimi dhe shpresë për një të
ardhme përherë e më të mirë për njeriun, cilindo njeri,
dhe që sfidon çdo kohë dhe çdo realitet, sado frenues
dhe i hirtë që të jetë!
Në të vërtetë, përtej realiteteve në të cilat jetojmë
dhe bëhemi personazhe kalimtarë, ekziston një shpirt i
madh dëshmitar i këtij hadithi, të cilin e dëshmojmë dhe
e veprojmë brenda rutinave të përditshme të jetës sonë.
Kur, për një moment ndalemi, për të hequr pluhurin e
rutinës dhe për të parë me syrin e besimit, ndjejmë
madhështinë e dëshmisë së para 14 shekujve, e cila
përherë e më shumë jehon duke e zbukuruar jetën tonë.
Është dëshmia e ATIJ, që nuk flet nga vetja e tij: “Do
të mbërrijë kjo fé, aty ku ka mbërritur nata dhe dita!”
Lexo më tepër
8.5.12
(U luta, që sa të jem,
mos të ndahem nga minberi i
Resulull-llahit (a.s)...
)
E xhumaja e datës 27 prill 2012,
erdhi natyrshëm, duke më sjellë me vete
simbolikën e një hytbeje jubilare që
mban numrin 100.
Mendoj se për çdo hatib, një hytbe
xhumaje ka një rëndësi specifike, një
lidhje të shtrenjtë shpirtërore me
simbolikën e minberit, një dëshirë të
madhe për të kryer sa më denjësisht një
mision që e lidh me vetë të dërguarin e
All-llahut, hz. Muhammedin (a.s) dhe
modelin e tij si një hatib i përsosur,
mesazhet e të cilit vazhdojnë të
rrezatojnë mirësi udhëzimi.
Për ne, brezin e parë të teologëve
dhe thirrësve islamë të diplomuar në
shkollat më të mira të botës islame,
përgjegjësia e sjelljes me minberin dhe
mesazhet që vijnë nëpërmjet tij,
sigurisht që është e dyfishtë.
Fillimisht, përgjegjësia e viteve ...
Lexo më tepër
30.4.12
(...“Allah...
Allah...”- ishin fjalët e fundit që dilnin nga goja e
një njeriu, që ishte përkushtuar tërë jetën ... )
Pas dersit të sabahut në xhaminë e Parrucës, të xhumanë
e 13 prillit 2012, një besimtar m’u afrua dhe kërkoi të
më fliste për ca libra të vjetër, që i ruante në shtëpi
prej shumë kohësh...
Ishin disa qitabe, dikur në posedim të xhaxhait të tij,
rahmetliut Ali Shoshi. Viti i zullumtë 1967 e kishte
gjetur si imam në xhaminë e fshatit Boks, ku edhe ishte
mbyllur dera e lirisë së fjalës së tij, me të cilën
thërriste njerëzit drejt vlerave të Islamit... Ishte
koha kur shqiptarëve i imponohej ateizmi, si një
përpjekje e përshkallëzuar vrastare për t’i zhveshur nga
identiteti i tyre fetar, lavazhi intelektual dhe
tjetërsimi...
Lexo më tepër
17.4.12
(...plot
40 vite pas asaj dite të kobshme, që xhamia e re e
Parrucës të ishte sërish aty, ... )
5 vjetori i inaugurimit të xhamisë së re të Parrucës,
më ktheu pas në mendime. Shumë kohë më parë, në një
vend, ndryshe nga vendi ynë, në një realitet,
ndryshe nga realitetet tona të përditshme, dy njerëz
të mëdhenj takoheshin për herë të parë në jetën e
tyre. Njëri ishte profet i madh, Musai (a.s), tjetri,
“një rob prej robëve Tanë”, Hizri (a.s). I pari
nxënës, kërkues i dijeve, i dyti mësues, jo si çdo
mësues.
Episodi i tretë i udhëtimit të tyre, në rrugën e
zënies së dijes dëshmohet qartas në Kur’an: “Dhe që
të dy vazhduan të ecin, derisa arritën në një fshat
dhe u kërkuan banorëve të tij, që t’u jepnin për të
ngrënë, por ata nuk i pranuan mysafirë. Aty ndeshën
një mur që ishte duke u rrëzuar dhe
...
Lexo më tepër
25.3.12
(...asnjëherë
nuk e harroi origjinën e tij, as e shiti atë, ...)
Nuk është e lehtë të përkufizosh personalitetin e
shquar të dijetarit të madh, H. Vehbi Sulejman
Gavoçi, vepra dhe misioni i të cilit nderon një komb,
një ymet.
Ai është përkufizuar si një dijetar me “një ndikim
shumë të mirë te studentët e dijes, të cilët mbajnë
për të, në zemrat e tyre, dashurinë dhe nderimin,
për të mirat që u jep, materialisht dhe moralisht,
duke dhënë në këtë mënyrë imazhin e shembullit të
lartë e të mirë, për të gjithë ata që e duan dhe
bashkëpunojnë me të, sepse dijetari punëtor është
shembull në këtë kohë që fjalët janë shtuar dhe
punët janë pakësuar”, siç do të shkruante kryemyftiu
i Sirisë Dr. Ahmed Keftaro. Hoxha i jonë, është
lindur në Shkodër në qershor të vitit 1923. ...
Lexo më tepër
25.3.12
(kjo
kolerë zaptuesish që nuk e kanë frikë
Zotin dhe që nuk e kuptojnë se harami
nuk ka bereqet, ...)
Nga xhamia duket qartas një pjesë e
zaptuar e këtij vakëfi. Si një skelet
kufome, qëndron në këmbë një ndërtese
trekatëshe, nën këmbët e së cilës
gjunjëzohet nderi i një pushteti gafil,
që është kthyer tre herë duarbosh, në
fushatat e tij për të kthyer në vend një
të drejtë të shenjtë të muslimanëve në
këtë zonë...
Një Zot e di, se kur do të soset
durimi i jonë në rrugën e gjatë e të
përbaltur nga faktorë jashtë komunitetit
e vullnetit tonë, për të pastruar një
herë e mirë vakëfin e shenjtë nga kjo
kolerë zaptuesish që nuk e kanë frikë
Zotin dhe që nuk e kuptojnë se harami
nuk ka bereqet, fundin e ka bjerrës ...
Lexo më tepër
18.1.12
(Dije,
All-llahu të dhashtë të mbarën, ty dhe ne, drejt bindje
së Tij, ...)
Më 31 dhjetor 2007, teksa ndodhesha në Damask për
një aktivitet ndërkombëtar fetaro-shkencor, i
bëra një vizitë hoxhës tim të dashur, Shejkh Vehbi
Sulejman Gavoçi. Meqenëse kohë më parë i kisha
kërkuar disa të dhëna për babain e tij, Hirësia e
Tij, me dashamirësinë dhe shpirtmadhësinë që e
karakterizojnë, më vuri në shërbim të punës sime
kërkimore atë çfarë posedonte nga trashëgimia e të
atit dijetar.
Në përbërje të zarfit, ku ishin ruajtur, kishte një
material në gjuhën arabe, në dorëshkrim, me titull:
“Rezyme mbi jetën e babait tim, All-llahu e
mëshiroftë”, 6 faqe të formatit A4, një faqe me
virdin ditor të Haxhi Hafiz Sulejman Gavoçit, si dhe
ixhazeti
Lexo më tepër
18.1.12