Muhamed Sytari

Vrapim drejt të Dashurit...

(sipas mënyrës perse të thurrjes së vargjeve, pyetje-përgjigjes)) 

Mevlana Xhelaludin Rumiu

 

   Tha: Kush është në derë?

Thashë: Robi Yt i përvuajtur.

   Tha: Çfarë kërkon?

Thashë: Të të jap selam o i Madhëruar.

   Tha: Po deri kur do të më ndjekësh nga pas?

Thashë: Derisa të më ftosh!

   Tha: Po deri kur do të vazhdosh të mekesh?

Thashë: Deri në kijamet! Unë pretendoj dashurinë dhe betohem për të se në rrugën e saj kam humbur pasurinë dhe madhështinë!

   Tha: Gjykatësi kërkon një dëshmitar për këtë pretendim!

Thashë: Dëshmitar kam lotin  tim dhe argument tharjen e fytyrës sime!

   Tha: Dëshmitari është i mangët, pasi sytë e tu janë gjynahqarë!

Thashë: Pasha madhështinë e drejtësisë Tënde, ato janë të drejtë dhe nuk kanë asnjë mangësi!

   Tha: Po për çfarë je vendosur?

Thashë: Për besë dhe dashuri!

   Tha: Atëherë çfarë do prej Meje?

Thashë: Butësinë Tënde të plotë!

   Tha: Me kë shoqërohesh?

Thashë: Me përfytyrimin Tënd, o Mbret!

   Tha: Po çfarë të ka sjellur këtu?

Thashë: Të pi nga gota Jote!

   Tha: Po cili është vendi më i mirë?

Thashë: Kështjella e Çezarit!

   Tha: Po çfarë ke parë në të?

Thashë: Njëqind mrekulli!

   Tha: Po përse ajo është e zbrazët?

Thashë: Nga frika e cubave të rrugës!

   Tha: Po kush janë cubat e rrugës?

Thashë: Ndërgjegjja!

   Tha: Po ku është shpëtimi?

Thashë: Në asketizëm dhe devotshmëri!

   Tha: Çfarë është asketizmi?

Thashë: Rruga e shpëtimit![1]

 

 

Përktheu nga arabishtja

dhe përshtati në shqip

Muhamed Sytari