Muhamed Sytari

Teravia e njëzetetretë, në xhaminë e fshatit Gur i Zi

(Shkodër, më 22 shtator 2008) 

   Rrugës për në fshatin Gur i Zi, na shoqëron një shi i lehtë, të cilin e përplasë për xhamat e makinës tonë një erë e fortë, e rebeluar, zëri i së cilës buçet gjithandej në hapësirat thuajse të errësuara drejt fshatit të vogël.

   Errësirës i shtohen edhe shtëllungat e dendura e të çmendura të tymnajës së madhe që mbulon çdo ditë Shkodrën, nga djegia e çoroditur e plehrave të një qyteti të mbushur me mbeturina e me realitete që bien erë djegie...

   Xhamia e fshatit Gur i Zi, qëndron mbi një kodrinë, duke bërë me shenjë nga larg, me minaren e saj 13 metërshe. Ca drita qorre, në ngjyrë kandili, ndriçojnë safallekun e saj, prej nga duket një person në këmbë, i cili duket se pret. Kushedi se çfarë, a kë pret..? Minarja e xhamisë, sonte është e fikur. Kushedi, pse? Ndoshta nga varfëria e fshatit, ndoshta nga ndjenja e kursimit e, ndoshta...

   Në oborrin e xhamisë vërehet një gur i madh varri, mbi të cilin lexohet qartë “Merhumi Kasem, i biri i Husejnit – El-Fatiha” dhe data “1278 hixhri”. Ngjitur me të, qëndron një kokë e madhe varri që tregon se  i zoti i tij, duhet të ketë qenë një njeri i ditur a me pozitë shtetërore.

   Në hyrjen e saj, xhamia e këtij fshati, ka edhe adresën egdhendur mbi një pllakë mermeri, ku në gjuhën arabe shkruhet: “Bismil-lahirr-rrahmanir-rrahim. Fondacioni i Ringjalljes së Traditës Islame realizoi xhaminë e Amina Rashid dhe Taha Husejn. 2/96, Gur i Zi - Shkodër”.

   Në brendësi të saj xhamia e fshatit Gur i Zi ka disa të përbashkëta me xhaminë e fshatit Mjedë, duke filluar me pjesën e mihrabit, në formën e një aneksi të madh, gjerësinë e faltores, pjesën e jashtme të safallekut etj.

   Xhamia, ndonëse në përmasa optimale për veprimtarinë fetare të këtij fshati, në këtë natë teravie duket e boshatisur. Një i moshuar, thotë se imami është ftuar për iftar në një fshat tjetër, ndërsa muezini ka një rast familjar. Xhemati i pakët, pjesa më e madhe e të cilit janë fëmijë, duket se akoma nuk është ambientuar si e sa duhet me etikën e xhamisë dhe edukatën e të qëndruarit në të. Ndonëse, mirësia dhe elementë të tjerë të sinqertë besimi duken qartë në përkushtimin e tyre për të qëndruar besnikë t namazit të teravisë njëzet rekatëshe, besnikë të xhamisë së tyre!

   Namazin e jacisë dhe rekatet e kësaj nate i ndajmë sëbashku me thirrësin islam Lavdrim Hamja, i cili nuk heziton herë pas here, të japë këshillat e tij të ngrohta për të rinjtë e xhamisë.  

   Në përfundim të vitrit të jacisë dhe virdit të kësaj nate, një këshillë fetare, është e domosdoshme, pa përmendur faktin e kthimit të saj në traditë të bukur e me vlera, në netët e këtij muaji.

   Teksa flas para tyre, mbushem me emocione legjitime, që krijohen në tubime të tilla, ku forca e besimit dominon mbi realitete varfërie, ku dëshira për të ditur, kapërcen pengesat e injorancës, ku përkushtimi ndaj All-llahut, mundë tendencat xhahile të një realiteti province!

   Sëbashku me të rinjtë e xhamisë, nuk ngurojmë të bëjmë edhe pak humor, brenda etikës së Ramazanit dhe harmonisë me vendin e xhamisë.

   Duke u larguar nga ky fshat, përshëndetemi përzemërsisht me xhematin e tij dhe lutemi me zemër për përmirësimin e realitetit të kësaj xhamie dhe nivelit të xhematit frekuentues të saj.

   Duke u larguar nga fshati Gur i Zi, lutemi me zemër që mirëqenia, begatia dhe mëshira e All-llahut, t’i përfshijë këta njerëz dhe tokën e tyre, me shpresën se lutjet që dalin nga zemra, sidomos në netë Ramazani, gjejnë dyer të hapura përgjigjesh...