Muhamed Sytari

Teravia e dymbëdhjetë, në xhaminë e fshatit Oblikë

(Shkodër, më 11 shtator 2008)  

   “Lavdi t’Madhit Zot”! Kjo është emblema  xhamisë së Oblikës, e shkruar me germa të mëdha në ballinë të fasadës së jashtme të saj. Në një farë mënyre është një thirrje e sinqertë, e pastër, e qartë që tërheqë vëmendjen e çdo kalimtari bri saj drejt një realiteti dhe një vërtetësie absolute, të patjetërsueshme rreth së cilës sillet gjithësia me çdo të lëvizshme e të ngurtë në të!

   Kjo është thirrja që duhet të zgjojë në ndërgjegjen e secilit prej nesh, vullnetin dhe forcën për të mbajtur të pathyeshme përballë sprovave dhe sfidave të femohimit, besën e All-llahut: “Ne ua ofruam amanetin (obligimet) qiejve, tokës dhe maleve, e ato nuk deshën ta marrin përsipër atë dhe u frikësuan prej tij, atë e mori mbi vete njeriu... (Njeriu e mori përsipër) Ashtu që All-llahu të ndëshkojë hipokritët dhe hipokritet, idhujtarët dhe idhujtaret, e t'u falë besimtarëve dhe besimtareve. All-llahu është Ai që falë shumë dhe është mëshirues.”[1]

   Kjo është thirrja që sa herë e lexon, sikur të thotë: “Ji musliman, të mjafton krenari në mes njerëzve! Ji musliman, të mjafton pasuri të Zoti! Ji musliman!”

   Duke hyrë në xhaminë e fshatit Oblikë, të pranishmit na presin me përqafime të përzemërta dhe na urojnë për muajin e madhërueshëm të Ramazanit.

   Nga kursija e dersit marr të flas për vlerën e dhjetëditëshit të dytë të Ramazanit, faljes së All-llahut. Dersi na merr drejt Resulull-llahit (a.s) e, papritur, xhamia mbushet me nurin e tij. Gjithçka përreth nesh dëshmon dërgesën e tij profetike. Gjithçka përreth nesh dëshmon dashurinë e tij, alejhis-selam!

   Me lutjen në gjuhën shqipe, drejtohemi nga namazi i jacisë dhe teravia, tradita më e bukur dhe më e veçantë e këtij muaji.

   Hafiz Musa Hoxha, imami i moshuar i xhamisë, dëshiron që namazet e kësaj nate t’i drejtojmë ne. Me lejen dhe dëshirën e tij, sëbashku me thirrësin islam Lavdrim Hamja, kryejmë shërbimet fetare të kësaj nate.

   Fraksionet katër rekatëshe të teravisë, në xhaminë e Oblikës, shoqërohen me salavatin mbi Resulull-llahin (a.s). Zërat e fortë e kumbues të Hafiz Musa Hoxhës e kujdestarit të xhamisë, z. Shaban Malja, mbushin atmosferën me nota të këndshme salavatesh e lutjesh të sinqerta për Zotërinë e bijve të Ademit.

   Në përfundim të virdit të namazit të fundit të kësaj nate, imami i xhamisë, na falënderon përzemërsisht në mes të xhematit. “Kur hyra në xhami dhe pashë se këta dy zotni na kishin urdhnu e nderu xhaminë tonë, gati sa s’qava nga gëzimi. Zoti i madhnueshëm, i shpërbleftë për shërbimin e tyne dhe për respektin që kanë tregu ndaj nesh, duke mos na harru në këtë natë të madhe Ramazani”- ishin disa nga fjalët me të cilat, imami 82 vjeçar i xhamisë Oblikë, Hafiz Musa Hoxha, uli siparin e këtij tubimi të begatë, në natën e dymbëdhjetë të Ramazanit.

   Në dalje, të gjithë na urojnë me zemër. Një zotëri i moshuar, duke më kërkuar në vete, me shumë dashamiërsi, më thotë: “Të shtunën, kam thirrur Hoxhën për iftar. A do më kishit nderu edhe zotnia juaj?”, duke na shprehur në këtë mënyrë shpirtin e madh e bujarinë e besimtarëve të kësaj zone e kësaj xhamie.

   Duke u larguar nga xhamia e fshatit Oblikë, hëna, e cila tashmë shkon drejt plotësimit të ciklit të parë të gjysmës së muajit, me dritën e saj ndriçon horizontet. Duket se çdo gjë dritëson me dritën e saj të bardhë...