"Kijameti është ekuivalent me prishjen, shkatërrimin..."
(Shkodër, më 17 dhjetor 2009)
Në dersin e natës së xhuma të datës 17 dhjetor 2009, Imam
Muhamed Sytari, ka vazhduar të flasë mbi vlerat dhe dobitë e
hadithit të dytë prej 40 haditheve të Imam Neveviut, duke u
ndalur te shenjat e vogla të kijametit.
Në hyrje të dersit, ai ka uruar natën e madhnueshme të Hixhres
Sherife, duke thënë: “Fillimisht, më lejoni t’ju uroj me zemër
këtë natë të madhnueshme, në të cilën para 1431 viteve më parë,
Resulullahi (a.s) në shoqërinë e Ebu Bekrit (r.a) udhëtonte
drejt Jethribit, që me ardhjen e Zotërisë së tij alejhis-selam u
kthye në Qytetin e Ndriçuar nga dritat dhe rrezatimet e Zotërisë
së bijve të Ademit! Kjo është nata e historisë, nata e
madhnueshme, në të cilën krenaria e Islamit dhe muslimanit u
lartësua në vendin më të lartë, atë të lirisë dhe dinjitetit!”
Më pas, në vazhdën e dersit të përjavshëm, vaizi i xhamisë
Tophanë ka hedhur dritë mbi shumë nga hadithet profetike që
paralajmërojnë shenjat e vogla të kijametit. “Shenjat ekijametit
ndahen në tre lloje, shenja të shkuara, shenja të vogla dhe
shenja të mëdha. Pa u realizuar të voglat, shenjat e mëdha nuk
shfaqen. Para se të përmend disa nga shenjat e vogla të
përmendura në hadithe të ndryshme, më lejoni të tërheq vëmendjen
drejt një fakti të rëndësishëm para duarve të dersit tonë.
Kijameti është ekuivalent me prishjen, shkatërrimin,
degjenerimin. Kjo do të thotë, se kur dëgjojmë a lexojmë për
këto shenja, nuk duhet të bëjmë thjesht rolin e kureshtarit, por
ato duhet të na tërheqin vëmendjen drejt ndryshimit, rregullimit
e dritësimit të realiteteve që jetojmë. Me fjalë të tjera,
shenjat e kijametit na thërrasin për t’u bërë përherë e më shumë
thirrës drejt mirësive të besimit, pasi i kemi përvetësuar e
praktikuar më parë në veten dhe rrethin ku jetojmë!”- ka thënë
në fillim të dersit të kësaj nate Imam Muhamed Sytari.
Në vijim, ai ka përmendur hadithe të ndryshme që paralajmërojnë
këtë shenja, të cilat po i rendisim si problematika shoqërore:
- Ndryshimi i balancës shoqërore, duke u bërë beduinët dhe
njerëzit e provincave drejtues dhe sundues në shoqëritë
njerëzore.
- Shtimi i mosrespektimit të prindërve.
- Shtimi i pasurisë në duart e provincialëve duke u bërë
angazhimi i tyre kryesor në jetë ndërtimi dhe garimi në të.
- Vetëmburrja e njerëzve nëpër xhamia.
- Përkushtimi fetar artificial.
- Nënçmimi i besimtarit në familjen dhe fisin e tij. Etj.
Dersi i natës së xhuma vazhdon javë pas jave, çdo të enjte pas
namazit të jacisë në xhaminë e Tophanës.
Ahmed Mahiri
|
|
|
|