Imam Muhamed Sytari

Shembuj nga dashuria e sahabëve për Profetin (a.s)

("Njerëzit më pranë meje janë të devotshmit, kushdo qofshin e kudo qofshin") 

Transmeton Tabaraniu[1] nga Aishja (r.a) që ka thënë: "Erdhi një burrë te Profeti (a.s) dhe i tha: "O i dërguar i All- llahut, ti je më i dashur për mua se vetja ime e fëmija im, saqë kur jam në shtëpi dhe të kujtoj, mezi duroj sa të vij e të shoh. Por, kur kujtoj vdekjen time e tënden, e di mirë se kur të hysh në xhennet do të jesh me Profetët, e nëse unë hyj në xhennet, kam frikë se s'do të të shoh". Profeti (a.s) s'i ktheu përgjigje, derisa erdhi Xhibrili me këtë ajet: "E kush do që i bindet All-llahut dhe të dërguarit, të tillët do të jenë së bashku me ata që All-llahu i shpërbleu: (me) Pejgamberët, besnikët e dalluar, dëshmorët dhe me të mirët. Sa shokë të mirë janë ata!"[2]
  
Transmeton Bukhariu dhe Muslimi nga Enesi (r.a), se një burrë e pyeti Profetin (a.s): "Kur do të bëhet Kijameti?" Profeti (a.s) tha: "Çfarë ke përgatitur për të?" Ai tha: "Asgjë, vetëm se unë e dua All- llahun dhe të dërguarin e Tij." Profeti (a.s) i tha: "Ti do të jesh me atë që do."- Thotë Enesi (r.a): "S'jemi gëzuar për gjë, më shumë se për thënien e Profetit (a.s): "Ti do të jesh me atë që do". Edhe unë e dua Profetin (a.s), Ebu Bekrin dhe Omerin, Zoti (xh.sh) qoftë i kënaqur prej tyre, dhe shpresoj që të jem me ta, për dashurinë që kam ndaj tyre".[3]
  
Transmeton Tabaraniu dhe Ibnus- Seken, se kur u sëmur sahabiu Talha ibnul- Bera' (r.a), Profeti (a.s) erdhi për ta vizituar dhe e gjeti në gjëndje të fiktit, pastaj tha: "Besoj se Talha do të vdesë sonte, por nëse vjen në vete më lajmëroni". Në mesnatë, Talha (r.a) u përmend dhe menjëherë pyeti: A s'më ka vizituar Profeti (a.s)? I thanë: Po, dhe e lajmëruan për kërkesën e tij. Ai ua ktheu: Jo, mos e lajmëroni në këtë orë, pasi kam frikë se mos e thumbon ndonjë kafshë a mos i ndodh ndonjë e keqe. Por nëse unë vdes, i përcillni selamet e mia Profetit (a.s) dhe thoni të kërkojë falje për mua. Kur Profeti doli për të falur sabahun, pyeti për të. E lajmëruan për vdekjen e tij dhe fjalët e fundit që tha. Atëherë Profeti (a.s), ngriti duart dhe u lut: "O Zot, takoje duke të qeshur e duke i qeshur!".[4]
  
Transmeton Imam Ahmedi, nga Muadhi (r.a), se kur Profeti (a.s) e dërgoi në Jemen, doli ta përcillte e ta këshillonte, ndërkohë që Muadhi qëndronte hipur mbi kafshënm e tij, e Profeti (a.s) ecte në këmbë pranë tij. Kur përfundoi, Profeti (a.s) i tha: "O Muadh, ka mundësi se s'mund të më takosh më pas këtij viti, e ndoshta do të kalosh pranë xhamisë e varrit tim". Muadhi qau me dënesë për ndarjen nga Profeti (a.s). Pastaj ai Zotëri (a.s) u kthye me fytyrë nga Medina dhe tha: "Njerëzit më pranë meje janë të devotshmit, kushdo qofshin e kudo qofshin".[5]
 

Imam Muhamed Sytari

[1] Marrë nga: "Hajatus- sahabe", i Shejkh Muhammed Jusuf el- Kandehlevi, v. 2, fq. 317.
[2] Kur'ani: 4:69.    
[3] "Hajatus- sahabe", i Shejkh Muhammed Jusuf el- Kandehlevi, v. 2, fq. 317- 318.
[4] Po aty, fq. 320- 321.
[5] Po aty, fq. 336.