Resulall-llah…
("Dëshirova t'i shikoj vëllezërit e mi, ata që më besuan pa më parë")
Resulall-llah…
E falenderoj Krijuesin tim, Atë që krijoi gjithësinë, që është i
Vetëm, i Pashoq, që sundon gjithësinë me sekretet e saj dhe që
mbikqyr çdo gjë dhe fshehtësitë që kanë… Atij i përulem dhe s'e
di në do të arrij t'ia shlyej ndonjëherë këtë mirësi të madhe,
me adhurimet dhe falënderimet e sinqerta, që kam ndaj Madhërisë
së Tij, që më bëri të besoj dhe të dëshmoj që Ti je rob dhe i
dërguar i Tij! Sa madhështore është të besosh dhe të dëshmosh
para gjithë botës që je besimtar!..
A ka mëshirë më të madhe, sesa të Të tregojë rrugën dhe të
udhëzojë drejt saj?.. "Ne e udhëzuam atë (njeriun) në rrugë të
drejtë, e ai do të jetë: mirënjohës ose përbuzës".[1]
A ka mëshirë më të madhe sesa të Të bëjë prej pasuesve dhe
dëshmuesve të profetësisë së njeriut më të madh e më të dashur
për Të, të atij që e dërgoi mëshirë për të gjitha krijesat
(rahmeten lil-alemin)… "Jam dërguar mëshirë dhe s'jam dërguar
dënim"[2]?..
A ka mëshirë më të madhe sesa të Të krijojë në një kohë shumë të
vonë nga dalja e të fundit Profet, por shumë afër zemrës dhe
dashurisë së këtij njeriu-mëshirë, aq afër sa vetë Profeti të të
konsiderojë vëlla dhe të përmallohet për ty, shekuj para ardhjes
tënde në botë? "Dëshirova t'i shikoj vëllezërit e mi, ata që më
besuan pa më parë".[3]
Resulall-llah…
Unë dëshmoj se ti je robi dhe i dërguari i fundit i All-llahut!
"Muhammedi… ishte i dërguari i All-llahut dhe vulë e të gjithë
pejgamberëve…"[4]
Unë dëshmoj para botës, se ti erdhe për të larguar errësirat me
dritën e udhëzimeve të Krijuesit tënd. Erdhe që të ndriçosh
rrugën e të errësuarve..! "Elif-Lam-Ra. (ky është) Libër; Ne ta
shpallëm ty që me urdhërin e Zotit t'i nxjerrësh njerëzit prej
errësirave në dritë; (t'i nxjerrësh prej errësirës) në rrugë të
Fuqiplotit, të Falënderuarit".[5]
Resulall-llah…
Ti besoje, sikurse edhe vëllezërit e tu profetë, në atë që të
zbritej nga Zoti yt… "I dërguari i besoi asaj që iu shpall prej
Zotit të Tij, si dhe besimtarët. Secili i besoi All-llahut,
engjëjve të Tij, shpalljeve të Tij, të dërguarve të Tij…"[6],
për të na mësuar se njerëzia janë një familje e madhe besimi dhe
përkushtimi. Mjerë ai që mundohet, qoftë edhe "në emër të
Zotit", ta prishë këtë lidhje madhështore e këtë besë
profetike!.. Mjerë ai..!
Resulall-llah…
U dërgove për të plotësuar moralin e lartë. Moralin e njerëzve
të mirë e besimtarë. Moralin e udhëzimit dhe të dashurisë së
njeriut për të rregulluar botën. Moralin e njerëzve punëtorë e
durimtarë. Moralin e dijes dhe punës konform dijes së dobishme.
Moralin e lartë… "Jam dërguar të plotësoj moralin e lartë".[7]
U dërgove për të vazhduar e për të plotësuar punën e lënë nga
vëllezërit e tu, Profetët e tjerë para teje. U dërgove që të
vazhdoje rrugën e Hz. Ibrahimit, babait të Profetëve, që shekuj
para shfaqjes tënde, lutej: "Zoti ynë, dërgo ndër ta, nga gjiu i
tyre të dërguar që t'u lexojë atyre ajetet Tua, t'u mësojë atyre
librin dhe urtësinë, e t'i pastrojë (prej ndytësisë së
idhujtarisë) ata. S'ka dyshim se Ti je ngadhënjyesi, i dijshmi"[8],
dhe Zoti (xh.sh) të dërgoi... U dërgove të plotësoje mësimet e
vëllait tënd Hz. Isait (Jezusit), i cili shtroi rrugën e ardhjes
tënde me profetësinë e tij për ty, pikërisht kur beni israilëve
(e mbarë botës pas tyre), u tha: "Dhe, kur Isai, biri i Merjemes
tha: "O beni israilë, unë jam i dërguar i All-llahut te ju, jam
vërtetues i Tevratit që ishte para meje dhe jam përgëzues për
një të dërguar që do të vijë pas meje, emri i të cilit është
Ahmed!" E kur ai u erdhi atyre me argumente të qarta, ata thanë:
Kjo është magji e hapët".[9]
Resulall-llah…
Shfaqja jote madhështore i mësoi botës pastërtinë dhe dlirësinë
e shpirtit, pikërisht, kur me udhëzimet e tua, u mësove atyre
se: "Çelësi i xhennetit është namazi dhe çelësi i namazit është
pastërtia".[10] Ajo u mësoi atyre të duan
njëri-tjetrin dhe të kujdesen për njëri-tjetrin siç kujdesen për
veten, pikërisht, kur i udhëzove se: "Nuk më ka besuar mua, kush
fle i ngopur, ndërkohë që komshiu i tij është i uritur dhe ai e
di"[11] dhe se: "Ata që duhen vetëm për
hatrin e All- llahut, do të ulen në karriga prej smeraldi, ditën
e kijametit".[12] Ajo u mësoi atyre se
mbarësia në jetë është e shoqëruar me frikën e Zotit…"Nuk ka
dije më të madhe për njeriun sesa frika e Zotit, siç nuk ka
injorancë më të madhe për të sesa mendjemadhështia".[13]
U mësove atyre që të mos dorëzohen para gabimit dhe se pendesa
hap dyert e mundësive të reja, pikërisht kur u sqarove se:
"Secili nga bijtë e Ademit gabon, por më i miri ndër ata që
gabojnë është ai që pendohet".[14] U
mësove ta duan Krijuesin e tyre dhe ta shtojnë përmendjen e tij,
siç bëjnë të dashuruarit me njëri-tjetrin: "Shenjë e dashurisë
së All- llahut është dashuria e përmendjes së Tij dhe shenjë e
urrejtjes së All- llahut është urrejtja e përmendjes së Tij".[15]
Resulall-llah…
Fjalët për Zotërinë tënde dhe mirësinë hyjnore e të qenurit prej
pasuesve të tu, sot në shekullin e 21- të, s'kanë të sosur dhe
s'mund të mbarojnë..! Ato zbukurojnë bisedat dhe qetësojnë
zemrat, kthjelltësojnë mendimet e qartësojnë konceptet…
Resulall-llah…
Dëshmoj para botës, se ti je rob dhe i dërguar i All-llahut… dhe
kjo mjafton..!
Imam Muhamed Sytari
[1] Kur'ani: 76:3.
[2] Transmetuar nga Bukhariu në
"Et-Tarikh" nga Ebu Hurejra (r.a).
[3] Transmetuar nga Ahmedi nga
Enesi (r.a).
[4] Kur'ani: 33:40.
[5] Kur'ani: 14:1.
[6] Kur'ani: 2:285.
[7] Transmetuar nga Bukhariu në
"El-Edeb", Hakimi dhe Bejhekiu nga Ebu Hurejra (r.a).
[8] Kur'ani: 2:129.
[9] Kur'ani: 61:6.
[10] Transmetuar nga Ahmedi dhe
Bejhekiu nga Xhabiri (r.a).
[11] Transmetuar nga Bezzari dhe
Tabaraniu nga Enesi (r.a).
[12] Transmetuar nga Tabaraniu nga Ebu
Ejjubi (r.a).
[13] Transmetuar nga Bejhakiu nga
Mesruku (mursel).
[14] Transmetuar nga Ahmedi, Tirmidhiu,
Ibni Maxhe dhe Hakimi nga Enesi (r.a).
[15] Transmetuar nga Bejhakiu nga Enesi
(r.a).