(Shkodër, Tophanë,
më 05 mars 2010)
Në hytben e xhumasë së datës 5 mars
2010, Imam Muhamed Sytari, ka vazhduar të flasë për të
katërtën javë me radhë mbi mrekullitë e shumta të hz.
Muhammedit (a.s) duke i paraqitur para të pranishmëve të
shumtë që frekuentojnë xhaminë e Tophanës.
“Në hadithe të ndryshme është transmetuar se Resulull-llahi
(a.s) është përkrahur me mrekulli të shumta nëpërmjet të
cilave është dëshmuar botërisht grada e lartë e vulës së
të dërguarve të Zotit të Vetëm të gjithësisë!Në hytben e
dytë, Sytari ka kritikuar me të madhe ata që “nga
mungesa e dijes dhe edukatës ndaj të dërguarit të All-llahut,
patën kurajon të etiketonin ceremoninë madhështore të
prezencës së “Lihjei Seadetit”...
Lexo më tepër
06.03.10
(Medreseja "Haxhi Sheh Shamia", Shkodër,
më 01 mars 2010)
Me rastin e përkujtimit të
lindjes së hz. Muhammedit (a.s), ditën e hënë, më 1
mars 2010, në një prej ambienteve të medresesë
“Haxhi Sheh Shamia”, thirrësi islam Muhamed Sytari
ka zhvilluar një aktivitet me nxënës të klasave të
nënta.
Aktiviteti në fjalë është bazuar mbi ekspozimin e
një mori titujsh të autorëve të ndryshëm, në gjuhën
arabe dhe atë shqipe, mbi jetën dhe misionin e
profetit të fundit të dërguar nga Krijuesi i
gjithësisë. “Sikurse e shihni edhe nga librat e
shumtë të ekspozuar përpara jush, interesimi i
muslimanëve për të shkruar mbi jetën dhe
personalitetin e hazreti Muhammedit (a.s) si
shëmbëlltyra më e mirë e njerëzisë,...
Lexo më tepër
01.03.10
(Shkodër, Tophanë, më 26
shkurt 2010)
Në një atmosferë të ngrohtë, nën
shoqërinë e salavatit të vazhdueshëm, besimtarë të
shumtë, frekuentues të xhamisë së Tophanës kanë
patur mundësinë të prekin nga afër dhe të puthin në
shenjë respekti dhe dashurie, atë që njihet si “Lehjei
seadeti”, qimja e mjekrës së pejgamberit Muhammed (a.s),
pas faljes së namazit të xhumasë së datës 26 shkurt
2010.
“Lehjei seadeti”, sikurse ka shpjeguar Haxhi Mithat
Myftija, imam i xhamisë së Plumbit, njëkohësisht
trashëgimtar i saj nga Hafiz Esat Myftija, nga Jusuf
ef. Tabaku nga Hasan ef. Kllyçi, “ka mbërritur në
vendin tonë para rreth 6 shekujsh, dhjetra vite para
ardhjes së osmanëve në trojet shqiptare”. Ajo është
trashëguar brez pas brezi në këtë familje
dijetarësh,...
Lexo më tepër
26.02.10
("Mirë se vjen, Resul i pritun
- Mirë se vjen për botën mbarë)
Po ç'më kujton e ç'më bjen ndër
mend këjo pyetje?
Kjo pyetje asht qi më kujton shum gjana, prej të
cilave dalin shum të tjera.
Lindje! E dijmë mjaftë mirë se çka don me thanë kjo
fjalë. Por qëllimi i em, ktu asht për lindjen e Atij,
i cili qe i vetmi pris i njerzimit në lamë të lumnis,
a po ma mirë të thomi: ma i madhi njeri i botës.
Me të vërtetë kur thomi lindje, e kuptojmë se ç'don
me thanë; por kjo lindje qe e mrekullueshme. Të
spjegohemi pakës. Kur Ebreheja kishte avit turmat e
ushtris tri ditë afër Meqes dhe kishte dërgue njerzë
aty për me lajmue qëllimin e ardhjes së tij, qëllim
ky, qi ishte jashta vullndesës së Perëndis,
Lexo më tepër
24.02.10
(Mirë se vjen per boten
mbarë - Ta udh-heqish pa e ndarë)
Bukurija e ksaj natyre/Mue
me thotë kurë e veshtroj:/"Çpiksin
e çdo kreatyre,/M'duhet mue t'a
rrespektoj."
Po Natyrë, vallë, kuj i thone?/"Çdo
qi permbledh kjo bote,/Bahu!
Urdhnoj Zot i jone,/U krijue pa
gjâ të kote.
Cilido qi t'a besojnë,/Ai
s'humbetet jo, në jetë,/Njerezia
ja lavdojnë,/Sa te mira qi te
ketë.
Bota n'errsine vijonte,/Ndonji
Diell kund s'u shifte,/Gjithesín
qi ta ndriçonte,/E verteta mos
t'u mshifte.
Njerezija me gojë hapet/Rrinte,
gjithnji ne mendim,/Vallë, si
kurse shkruejnë qitabet,/Kur
kishin me gjetë shpetim?
Njerezija me gojë hapet/Rrinte,
gjithnji ne mendim,/Vallë, si
kurse shkruejnë qitabet,/Kur
kishin me gjetë shpetim?
Lexo më tepër
24.02.10
(U dërgua t'na mësonte, se
vetëm me dituri e përparim njeriu mund të arrijë deri në
gradat më të larta...)
Po afrohet ajo ditë e madhe, kur
sëbashku me rrezet ndriçuese të diellit, botën e
përshkon edhe ndriçimi i Profetit tonë të dashur,
Muhammedit (a.s), pikërisht në ditën e 12- të të hënës
së re të muajit Rebiul- Evvel.
Rebiul- evvel (pranvera e parë) me të vërtetë që është
një pranverë, ku jeta fillon të marrë ngjyrat më të
bukura, ku flladi i këndshëm të merr me të mirë e ku ti
ndjen se po rifillon…
Mirë se vjen o pranverë e dashur e mirësive dhe e
mëshirës..! Pranverë e dhuratave të mëdha hyjnore dhe e
bujarisë..! O muaj i të përzgjedhurit Muhammed (a.s)!
Shumë kohë më parë në ditët e para të një pranvere të
begatë, u lind Profeti i fundit dhe vula e të dërguarve
të Zotit, Muhammedi (a.s).
Lexo më tepër
20.02.10
(Te Profeti (a.s) e
harrova botën, kohën...)
Ca fotografi, që po shihja, më
sollën të freskëta disa nga kujtimet e haxhit. Të parit
haxh në jetë, atë të vitit 2001. Si pakuptuar, e gjeta
veten duke ecur në rrugët e bardha, që të çojnë për në "haxh"…
Fotografitë më hapën ca perde, pas të cilave atmosfera
dhe ambienti rrethues, ishin po ato të marsit 2001, kohë
kur iu përgjigja ftesës së babait të Profetësisë, Hz.
Ibrahimit (a.s): "Dhe thirr ndër njerëz për haxhin, se
të vijnë ty këmbësorë e edhe kalorës me deve të
rraskapitura që vijnë prej rrugëve të largëta"…
Është një çast, kur çdo gjë përreth teje venitet e
bëhet i papërfillshëm, e ndjenjat që të përshkojnë
gjykojnë e drejtojnë e ti, pas tyre dukesh si një lypsar
që kërkon e kërkon, si e si të jetojë, si e si të jetë
prezent, si e si të sfidojë me atë që i jepet
Lexo më tepër
20.02.10