Mrekullitë historike, emri i profetit Muhammed (a.s)

 

Versionet hebraike të Teuratit akoma mbajnë emrin e Muhamedit a.s pa dy  kuptime! Në këngën e këngëve, kapitulli 5, verseti 16, lexojmë:

Çfarë do të thotë: "E folura e tij është më e këndshmja. Ai është i madhi Muhamed, ky është i dashuri im, dhe ky është shoku im!"

Fjalët hebraike qartësisht indikojnë emrin e Muhamedit por hebrenjtë dhe kristianët refuzojnë ta pranojnë atë dhe insistojnë që nuk është një emër i vërtetë por një epitet që përshkruan profetin e supozuar që do të thotë "tërësisht të dashur".

"Goja e tij është gjithashtu e ëmbël, po, ai është tërësisht i dashur. Ky është i dashuri im, është shoku im".

Pastaj, kush mund të përshkruhet që ka gjithë karakteristikat fituese si Muhamedi, Profeti i madh, i dashur tek Allahu dhe i dërguari i favorizuar?

Në Testamentin e Ri, emri i Profetit përsëritet në vende të ndryshme. Në Librin e Gjonit 16:7, ne lexojmë fjalët e Jezusit duke ju drejtuar dishepujve të tij:

"Sidoqoftë unë ju them ju të vërtetën: është e nevojshme për ju që unë të largohem; në qoftë se unë nuk largohem, ngushëlluesi (periclytos - greqisht) nuk do vijë te ju".

Fjala "ngushëllues" është e përkthyer nga fjala greke "paracletos" që është përdorur për të zëvendësuar fjalën origjinale "periclytos" që nënkupton Muhamed ose Ahmed në arabisht. Dy shqiptimet greke kanë pak diferencë në shqiptim ashtu si dhe në drejtshkrim; megjithatë shkruesit kanë përdorur lehtësisht njërën fjalë në vend të tjetrës në shumë versione. Hebrenjtë dhe kristianët kanë preferuar versionin e korruptuar në vend të të vërtetit.

Është një ungjill që njihet me emrin Ungjilli i Barnabas, që kisha e ndaloi me 492 e.r. me urdhër të Papa Galasius. Ai u konfiskua në çdo vend. Por ishte dhe një kopje e këtij ungjilli në bibliotekën e Papa Sixtus V. Fatmirësisht një farë murgu romak, i quajtur Framarino, e menaxhoi duke e nxjerrë përsëri. Ai kishte gjetur letrat e Irenus ku Ungjilli i Barnabas përmendej si një referencë. Kurioziteti i tij e shtyu që të shikonte në ketë ungjill. Kur ai u bë një shok i ngushtë i Papa Sixtus V, ai mori kopjen e Ungjillit dhe gjeti në të që do të vinte një kohë kur do të proklamohej që Jezusi është bir i Zotit dhe ky keqkuptim do të zgjaste deri sa të vinte Muhamedi, i dërguar i Allahut, për të vënë gjërat në rregull.

Në Ungjillin e Barnabas, (220:4), lexojmë: "Dhe ky trillim do të vazhdojë deri kur Muhamedi, i Dërguari i Zotit, kur të vijë, do t’ju revelojë mashtrimin atyre që besuan në ligjin e Zotit". Framarino është konvertuar në Islam dhe publikoi ndërmjet njerëzve këtë ungjill, që kisha e kishte kundërshtuar. Emri i Profetit a.s ishte menduar qartësisht në shkrimet e hebrenjve dhe kristianëve përmes historisë. Dijetarët islamë duhej të përdornin këtë fakt në diskutimet e tyre me priftërinjtë dhe të diturit hebrenj.

Në Librin e Isaiah lexojmë: "Unë të vendosa emrin ty, Muhamed. O Muhamed, i vetmi i Zotit tënd. Emri yt ka qenë aty gjithmonë." Ky citim është marrë nga "Al-Din ve Al-Davle" shkruar nga Ali ibn Raban Al-Tabari (që ka qenë kristian por është konvertuar në Islam), ai vdiq me 247 hixhri.

Lexojmë gjithashtu në librin e Habakkuk: "Shkëlqimi i Muhamedit kishte mbuluar qiejt dhe toka ishte mbushur me lavdërim"

Në Isaiah gjithashtu lexojmë: "Çfarë Unë do t’i jap atij nuk do t’i jepet asnjeri tjetër. Ahmedi do të lusë Allahun rishtas. Ai vjen nga vendi më i mirë, vendi i shkretë dhe banorët e tij do të gëzojnë. Ata do të celebrojnë njësinë e Allahut në çdo vend të ngritur dhe do ta lavdërojnë Atë në çdo kodër".

Kjo është përmendur nga Abdullah Al-Turxhuman, i cili ka pasur emrin Anslam Tormida. Ai ka qenë një prift spanjoll përpara se të kthehej në Islam. Vdiq në vitin 832 hixhri.

Xhubejr ibn Mut'im ka thënë: “Kam dëgjuar të dërguarin e Allahut (paqja qoftë mbi të) duke thënë: Unë kam disa emra: Unë jam Muhamedi. Unë jam Ahmedi. Unë jam Al-Mahi me të cilin Allahu fshin mosbesuesit, dhe Unë jam Al-Hashir te këmbët e të cilit do të mblidhen njerëzit, dhe Unë jam Al-Akib". Allahu (xh.sh) thotë: “Dhe kujto të birin e Merjemes duke thënë: O fëmijë të Israelit! Unë jam i Dërguari i Allahut (i dërguar tek ju) për të konfirmuar Teuratin (që erdhi) përpara meje dhe duke ju njoftuar për një të Dërguar që do të vijë pas meje që do të ketë emrin Ahmed. “Kur ai u erdhi atyre me gjithë shenjat e qarta, ata thanë: Kjo është magji e pastër” (61:6)

Profesor Abdul-Ahad Dawud Al-Ashuri, kryepeshkop i Mosulit, që është konvertuar në Islam, thotë (në librin e tij “Muhamedi në Bibël”): “Formulimi popullor mes kristianëve: “Lavdia i qoftë Allahut në qiej dhe paqja qoftë në tokë dhe kënaqësia qoftë ndërmjet njerëzve” ka qenë origjinale kështu: “Lavdi Allahut në qiej, Islami qoftë në tokë dhe Muhamedi është për njerëzit”

Emri i Profetit (paqja qoftë mbi të) gjendet edhe në shkrimet e shenjta hindu. Në Sama Veda, lexojmë: “Ahmedi mëson Sheriatin (ligjin fetar) nga Zoti i tij. Ky sheriat është plot me mençuri. Unë marr nga ai dritën ashtu siç e marr nga dielli”.

Në Athrava Veda (një tjetër shkrim i shenjtë hindu), kenda 20, sukia 127, mantra 1-3, lexojmë: " O njerëz! Dëgjojeni këtë me kujdes! Muhamedi do të vijë mes njerëzve... Madhështia e tij do të ngjitet edhe në Parajsë dhe ajo do t’i nënshtrohet atij, dhe ai është Muhamedi" 

Në Bahavishja Purana (tjetër shkrim i shenjtë hindu) parv 3, khand 3, adhja 3, shalok 5-8, lexojmë: " Pastaj një analfabet me epitetin Mësues, Muhamed nga emri, vjen vetëm me shokët e tij. Engjëlli do ta pastrojë atë me pesë gjëra."

Pesë gjërat e pastrimit janë natyrisht pesë kohet e faljeve ditore që pastrojnë një mysliman nga shenjat e tij.

 

Përktheu nga anglishtja

dhe përshtati në shqip

Gledian Gojashi

 

Nga:http://www.55a.net/firas/english/page=show_det&id=54&select_page=2