Imam Muhamed Sytari

Mesazh nga larg…

(Ne jemi një popull që na ka krenuar Zoti (xh.sh) me Islam...) 

Shejkh Ahmed Keftaro
Kryemyfti i Rep. Arabe të Sirisë

Le ta dini, se nëse myslimanët do të kthehen nga Islami i Kur'anit, duke e lexuar atë fjali- fjali, me qëllim kuptimin, mendimin në të dhe zbatimin më pas, do të realizohet ndër ta, thënia e Zotit (xh. sh): {Obligim yni është të ndihmojmë besimtarët}.[1]

A jemi ne në këto ditë, në gjëndje përkrahje e ndihme nga Zoti (xh.sh), që prej fruteve të saj është edhe krenaria, miraditë dhe mposhtja e kundërshtarëve, apo e kundërta është realiteti ynë?

Myslimanët e parë, nuk ishin të diplomuar nga Universitetet Amerikane apo Evropiane, por ata ishin diplomuar nga Shkolla e Kur'anit Famëlartë, i cili nuk thërret vetëm për adhurim, largim nga kjo botë, veçim nga njerëzit e përkushtim…

 
Periudha e Hirasë, konsiderohet si a, bë, cëja e Islamit. A je veçuar ti si i ri dhe ti si e re me Zotin tënd për të ngjallur zemrën tënde dhe për ta përgatitur atë për bluarjen e fjalëve të Tij (xh.sh)?! Pasi zemrat nëse nuk ngjallen me dritën e Zotit dhe të besimit në Të, do të vërtetohet ndër të zotët e tyre thënia e Tij (xh. sh): {Ata kanë zemra që me to nuk kuptojnë, ata kanë sy që me ta nuk shohin}[2] dhe thënia tjetër: {Në të vërtetë sytë nuk verbërohen, por verbërohen zemrat në kraharorë}.[3]

Ishte pikërisht kjo shpellë, shkolla e parë e Profetit (a.s) në të cilën veçohej nga çdo gjë tjetër përveç All- llahut (xh. sh), saqë kur u ndriçua zemra e tij dhe u pastrua nga çdo gjë tjetër, pos All- llahut, i zbriti Xhibrili me mesazhin e parë hyjnor (Lexo), që do të thotë: Mëso!

 
Kur zemra e Profetit (a.s) u mbush me dritë, besim dhe bindje dhe kur mendja e tij u mbush me urtësi, nuk kaloi vetëm se pak kohë derisa sahabët e tij morën dëshminë e të qenurit të urtë e të ditur, saqë nga dija e tyre desh iu afruan shkallës së profetësisë. Në këtë mënyrë myslimanët e parë, arritën të bashkojnë gjysmën e botës së vjetër, nga India deri në kufijtë e Francës, pa nevojën e përdorimit të aeroplanëve, as autoblindave, derisa Islami mbërriti në Amerikë, fakt për të cilin dëshmojnë gjurmët islame të gjetura atje…

Nuk duhet ta përkufizojmë Islamin vetëm me çështjet juridike (fikh), por është detyra jonë të kthehemi nga Kur'ani, i cili ka nevojë për një zemër të madhe që të kuptojë qëllimet dhe kuptimet e tij. Dhe me zemrën që përmenda këtu, nuk nënkuptoj atë copë mishi që pompon gjakun, por shpirtin: {Të pyesin ty për shpirtin; Thuaj: "Shpirti është çështje që i përket vetëm Zotit tim, e juve ju është dhënë fort pak dije"}.[4] Mjeku i trupi shëron trupat, ndërsa mjeku i zemrës shëron zemrën e sëmurë, për ta bërë atë një pasqyrë në të cilën do të reflektojë drita e Zotit (xh. sh), duke i dhënë jetë shpirtit dhe mendjes, duke u bërë personi më pas: {Vërtetë Ibrahimi ka qenë shembëlltyrë e të mirave}.[5]

Myslimanët në të kaluarën ishin si diej që ngjallnin zemrat me dritën e Zotit (xh. sh) dhe mendjet me urtësinë e Tij (xh. sh), duke i ushqyer ato me fjalët e Zotit (xh. sh), duke u bërë kështu populli më i mirë i njohur në kohëra!
Kur vizitova Indonezinë, më treguan se ai që kishte përhapur i pari Islamin në atë vend, kishte qenë një tregtar nga Jemeni…

Ata e kuptuan Islamin si një dije trupore, duke kryer obligimet, si një dije mendore, duke mësuar urtësinë, duke mos rënë në gabim dhe nëse gabonin, e regullonin shpejt gabimin e tyre…

Ne jemi një popull që na ka krenuar Zoti (xh.sh) me Islam dhe sado që ta kërkojmë krenarinë me diçka tjetër pos Islamit, Zoti (xh.sh) do të na përulë!
A janë arabët tani në krenari apo në përulësi?!

Ja, Palestina e skllavëruar, e cila u pushtua nga ata që u damkosën me përulësinë dhe mjerimin, por që u zhveshën nga kjo rrobë duke ia veshur myslimanëve, kur ata hoqën rrobën e Islamit të vërtetë!
Na mundi Izraeli, kur u mburrëm me nacionalizmin, arabizmin dhe atdhetarizmin, pasi ishim krenarë e të lartësuar me Islam…

Islami nuk e mohon atdhetarinë, pasi (Dashuria e atdheut është nga besimi)[6], ndërsa juristët islamë thonë: "Kur t'i kanoset ndonjë rrezik qoftë edhe një pëllëmbë toke, prej tokave të myslimanëve, është detyrë e tyre të punojnë për pastrimin e asaj toke nga ai rrezik"!

Tashti, pyes: Agjensitë tona të lajmeve dhe mediat informuese, a e kanë kryer këtë detyrë e obligim?
Përgjegjësia bie mbi dijetarët në kryerjen e obligimeve, pasi ata janë trashëguesit e Profetërve, ndërsa ju, vëllezër duhet të jeni secili thirrësa dhe thirrëse të mësimeve hyjnore, kudo që të jeni, me zemër të pastër, me mendje plot urtësi dhe me sjellje shembullore!

Unë jam në fazën e lamtumirës, por ju do ta shihni se Islami po vjen!
Agimi po vjen dhe domosdo dielli do të dalë, atëherë errësira e natës humbet në rrezet e diellit ndriçues, me fuqinë e All- llahut të Madhëruar!

Përktheu nga arabishtja
dhe përshtati në shqip
Imam Muhamed SYTARI
Shkodër, më 31. 07. 2003

[1] Er- Rrum: 47.
[2] El- Arafë: 179.
[3] El- Haxhxh: 46.
[4] El- Isra: 85.
[5] En- Nahl: 120.
[6] Kjo është një fjalë e urtë dhe jo hadith, sikurse pretendojnë shumë, edhe pse kuptimi i saj është i saktë, që do të thotë se dashuria e atdheut është shenjë besimi.