Muhamed Sytari

Leximi i Kur’anit në xhaminë e Parrucës

(Shkodër, më 1 shtator 2008)  

Në vazhdën e traditës së vjetër të filluar nga hoxhallarët e moçëm shkodranë, filloi edhe për këtë vit, leximi i plotë i Kur’anit, në xhaminë e Parrucës, si një veprimtari e  mbështetur vit pas viti nga prijësit islamë të qytetit tonë. “U bë një kohë e gjatë që leximi i plotë i Kur’anit po zë vend dhe është kthyer në një traditë në Shkodrën tonë... Leximi i Kur’anit hapej si gjithmonë nga njeriu i palodhur dhe i devotshëm Haxhi Faik Hoxha, i cili edhe pse në moshë të thyer, por me fisnikërinë e tij karakterizuese nuk e lë bosh asnjëherë dhe për asnjë vit sofrën e madhe të Librit të All-llahut (xh.sh). Ai i jep autoritet dhe hejbet mexhlisit (tubimit)...”[1]

   Një orë para namazit të iqindisë, ditë për ditë në ambientet e xhamisë së Parrucës, do të lexohet nga një xhyz i Kur’anit Famëlartë.

   Aktiviteti i sivjetshëm, zhvillohet për herë të parë në këtë xhami të re, prej nga edhe ka filluar si traditë dekada më parë, në kohën kur çallmat e bardha të hoxhallarëve të shkuar të Shkodrës formonin rrethin e begatë të njerëzve të përkushtuar në shërbim të Librit dhe Fjalës së Krijuesit të gjithësisë!

   Në fillim-hatmen e Kur’anit, prezantonin besimtarë të shumtë, burra e gra, që dëgjonin leximin e hoxhallarëve shkodranë, por edhe të ardhur nga Turqia për të shërbyer gjatë këtij muaji në xhamitë e ndryshme të rrethit tonë.

   Në pamje të parë, duket se aktivitetit të sotëm i mungon organizimi, që në fakt duhet të ishte më perfekt duke marrë parasysh edhe eksperiencat e viteve të shkuara, por megjithatë gjurmët e traditës nuk janë humbur..! Njerëzit duke të etur për të dëgjuar tingujt e ëmbël që kthejnë ajetet nga të shkruara, në të lexuara e të shijuara! Të gjithë mbajnë nga një Mus’haf para syve. Mundohen të ndjekin hoxhallarët në këndimine tyre, harf pas harfi e ajet pas ajeti. Dikush mban shenjë me gishtin tregues, dikush tjetër shoqëron me zë të ulët leximin e, kështu, të gjithë ndjehen të angazhuar me Fjalën e pandryshuar të Krijuesit të gjithësisë. Të gjithë, në një formë a një tjetër, marrin diçka nga begatia e madhe e leximit dhe dëgjimit të mrekullisë universale të më të fundit të dërguar, Muhammedit (a.s)..!