Hz. Omeri (r.a) ishte i pari që...
(U quajt “emirul-mu’minine”, që do të thotë: prijës i besimtarëve.)
Hz. Omeri (r.a) shquhet për drejtësinë e tij,
korrektësinë, seriozitetin dhe angazhimin në respektimin e
kufijve të fesë. Edhe kur profeti (a.s) ishte prezent me ta,
edhe në kohën e Ebu Bekrit (r.a) dhe gjatë kalifatit të tij,
Omeri ishte i gatshëm për të dhënë mendime e për të vepruar atë
që ishte e drejtë dhe legjitime, në shërbim të fesë, drejtësisë
dhe ruajtjes së harmonisë së njeriut me veten, shoqërinë dhe
rregullat e shtetit. Janë të shumta inisiativat e tij për të
vepruar sipas urtësisë dhe nevojës për më të mirën e lejuar. Ai
është i pari që ndërmori shumë veprime, që jo vetëm i shërbyen
Thirrjes Islame, por vërtetuan nevojën e përhershme që ka
shoqëria islame për frymën e reformës e gjallërisë. Librat që
flasin për jetën e tij rreshtojnë me dhjetra nga reformat e tij.
Arsyetoj të mjaftohem me sa vijon:
1. Zgjeroi xhaminë e Resulull-llahit (a.s), pasi prishi
ekzistuesen, duke futur brenda saj edhe shtëpinë e Abbasit
(r.a).
2. Mori mbi supe gjykimin, me kërkesën e Ebu Bekrit (r.a), duke
u bërë gjykatësi i parë në Islam. Ebu Bekri, kalifi i parë, e
kërkoi këtë gjë prej tij, duke i thënë: “Gjyko në mes të
njerëzve, sepse jam i zënë!”
3. U quajt “emirul-mu’minine”, që do të thotë: prijës i
besimtarëve.
4. Dhuroi një tokë vakëf. Ibni Omeri (r.a) thotë: “Sadekaja e
parë (vakëfi) në Islam është një tokë në Hajber e dhuruar nga
Omer ibnul-Hattabi”.
5. Krijoi “bejtul-mal”, ndryshe “thesarin e shtetit”, gjë që nuk
ekzistonte në kohëne Resulull-llahit (a.s), as në kohën e Ebu
Bekrit (r.a).
6. Krijoi kalendarin islam (hixhri).
7. Mblodhi njerëzit pas një imami për namazin e teravisë, gjatë
muajit Ramazan.[1] Etj.
Studioi: Imam Muhamed Sytari
[1]
Naxhi dhe Ali Tantavi, “Akhbaru Omer”,
botimi i 11- të, Xheddah, 1999, fq. 200-202.