Hadithe mbi dhikrin dhe lutjen
(“Zbukurojeni Kur’anin me zërat tuaj, sepse zëri i bukur i shton Kur’anit bukuri")
“Kur të kaloni pranë kopshteve të xhennetit, uluni të pushoni!”
Thanë: Cilat janë kopshtet e xhennetit? Tha: “Hallkat e dhikrit”[1]
“Më i miri dhikër është la ilahe il-lall-llah dhe më e mira
lutje elhamdu lil-lah”[2]
“Robët më të mirë të All-llahut, në gradat e ditës së kijametit,
janë ata që e përmendin shumë All-llahun”[3]
“Adhurimi më i mirë është lutja”[4]
“Lexojeni Kur’anin, sepse All-llahu i Madhëruar nuk e ndëshkon
një zemër që e kupton Kur’anin”[5]
“Zbukurojeni Kur’anin me zërat tuaj, sepse zëri i bukur i shton
Kur’anit bukuri”[6]
“Atyreve që mblidhen për të përmendur All- llahun, u zbret
qetësia, i rrethojnë melaiket, i mbulon mëshira dhe i përmend
All- llahu në Arshin e Tij”.[7]
“Kurdo që një grup njerëzish mblidhet në një shtëpi prej
shtëpive të All- llahut për të lexuar librin e Tij dhe për ta
mësuar atë, do u zbresë qetësia, do i mbulojë mëshira, do i
rrethojnë melaiket dhe do i përmendë All- llahu tek ata që janë
pranë Tij”.[8]
“Lutjuni All- llahut të bindur se do ju përgjigjet dhe dijeni se
All- llahu nuk i përgjigjet lutjes që del nga zemra e hutuar”.[9]
“Nëse burri ngrihet natën dhe zgjon edhe familjen e tij dhe së
bashku falin dy rekate, do shkruhen prej atyre që e përmendin
All- llahun shumë”.[10]
“Secili nga bijtë e Ademit gabon, por më i miri ndër ata që
gabojnë është ai që pendohet”.[11]
“Shembulli i shtëpisë ku përmendet All- llahu dhe i shtëpisë ku
nuk përmendet All- llahu, është si shembulli i të gjallit me të
vdekurin”.[12]
“Shenjë e dashurisë së All- llahut është dashuria e përmendjes
së Tij dhe shenjë e urrejtjes së All- llahut është urrejtja e
përmendjes së Tij”.[13]
“Nuk ka punuar njeriu ndonjë punë më shpëtimtare nga ndëshkimi i
All-llahut, sesa përmendja e All-llahut”[14]
“Cilido musliman që bie për të fjetur dhe lexon një sure nga
Libri i All-llahut, do të ngarkojë All-llahu një melek që ta
mbrojë nga çdo gjë e dëmshme, derisa të ngrihet, kur të ngrihet”[15]
Shqipëroi nga arabishtja
Muhamed Sytari
[1]
Ahmedi, Tirmidhiu dhe Bejhakiu, nga Enesi (r.a).
[2]
Tirmidhiu, Nesaiu, Ibni Maxheh, Ibni Hibbani dhe Hakimi,
nga Xhabiri (r.a).
[3]
Ahmedi dhe Tirmidhiu, nga Ebu Saidi (r.a).
[4]
Hakimi, nga Ibni Abbasi, Ibni Adijji, nga Ebu Hurejra.
Ibni Sa’di, nga Numan ibni Beshiri (r.a).
[5]
Temami, nga Ebu Umame (r.a).
[6]
Daremiu, Ibni Nasir në “Salat” dhe Hakimi, nga Berra (r.a).
[7]
Ebu Nuajmi, nga Ebu Hurejra dhe Ebu Saidi (r.
anhuma).
[8]
Ebu Davudi, nga Ebu Hurejra (r.a).
[9]
Tirmidhiu dhe Hakimi, nga Ebu Hurejra (r.a).
[10]
Ebu Davudi, Nesaiu, Ibni Maxheh, Ibni Hibbani dhe
Hakimi, nga Ebu Hurejra (r.a).
[11]
Ahmedi, Tirmidhiu, Ibni Maxheh dhe Hakimi, nga
Enesi (r.a).
[12]
Bukhariu dhe Muslimi, nga Ebu Musa (r.a).
[13]
Bejhakiu, nga Enesi (r.a).
[14]
Ahmedi, nga Muadhi (r.a).
[15]
Ahmedi dhe Tirmidhiu, nga Sheddad ibni Eusi (r.a).