"Faqe të ndritura nga jeta e besimtareve të kaluara"
("E durojmë urinë në këtë botë, më mirë se të durojmë dënimin e botës tjetër")
Nedhir Muhammed Mektebi,
Damask
Gruaja që kërkonte xhennetin me më të lartin çmim
Ibrahim Nekhiu, dijetari i njohur, kishte një të afërt, e cila
ruante ardhjen e ditëve më të nxehta për t'i agjëruar. Një ditë
dikush e pyeti: Përse i pret këto ditë të nxehta për t'i
agjëruar? Ajo iu përgjigj: Kur ulet çmimi, çdokush blen.[1]
E
dashuruara pas Zotit të saj
Tregohet, se një besimtare nga Mosuli, e quajtur Rukejje, kishte
thënë: "E dua Zotin tim me një dashuri shumë të madhe, saqë po
të më dërgonte në zjarr, nuk do të kisha ndjerë nxehtësinë e
tij, me dashurinë që kam për Të. Por, edhe sikur të më dërgonte
në xhennet, nuk do ta kisha ndjerë kënaqësinë e tij, përballë
dashurisë së Tij, sepse dashuria e Tij është zotëruesja ime".[2]
Gruaja që qante nga ndarja me adhurimet
Tregohet, se në momentet e fundit të jetës së saj, Muadhe el-
Adevijje qau pastaj qeshi. Dikush nga të afërmit e pyeti atë:
Nga se qave e pastaj qeshe? Ajo u përgjigj: Qava, sepse m'u
kujtua se do të ndahem nga agjërimi, namazi dhe dhikri i Zotit.
Pastaj qesha, pasi pashë Ebu Sahbanë -burrin
e saj të vdekur- në oborrin e shtëpisë, të veshur me dy
pelerina të gjelbërta, së bashku me disa njerëz. Pasha All-
llahun, s'kam parë të ngjashëm me ta në këtë botë, prandaj edhe
u qesha. Pas kësaj, s'besoj se do të kem mundësi të fal ndonjë
farz.
Thotë
i afërti i saj: Ajo vdiq, para se të hynte koha e namazit.[3]
Gaboi
Omeri dhe goditi gruaja
Një
ditë, Omeri (r.a) nga minberi u tha njerëzve: "Nuk e di se
dikush e ka shtuar dhuntinë (mehrin) më tepër se 400 dirhem,
pasi edhe Profeti (a.s) me shokët e tij, dhuntinë e jepnin nga
400 dirhem e poshtë dhe sikur shtimi i mehrit të ishte çështje
përkushtimi a mirësie, s'do i kishit kaluar ata". Kur zbritil,
një grua kurejshite, e kundërshtoi, duke i thënë: O prijës i
besimtarëve, a i ndalove njerëzit që të shtojnë mbi 400? Tha:
Po! Tha (gruaja): Po, a s'e ke dëgjuar All- llahun që thotë në
Kur'an: "Në qoftë se dëshironi të ndërroni (ta
merrni) një grua në vend të një gruaje (të
lëshuares) i keni pas dhënë shumë të madhe, mos
merrni prej saj asnjë send".[4]
Ai tha: O Zot, më fal! Të gjithë njerëzit janë më të ditur se
Omeri! Pastaj u kthye, hypi në minber dhe tha: "O ju njerëz! Ju
pata ndaluar që të mos shtoni në dhuntinë tuaj mbi 400 dirhem,
por nëse ndonjëri prej jush dëshiron të japë nga pasuria e tij
çfarë të dojë e të pëlqejë, le ta bëjë"![5]
Durojmë urinë dhe jo dënimin e All- llahut!
Një
ditë Rabia el- Adevijje, adhuruesja e njohur, i tha të atit: "O
baba! Nuk ta bëj hallall nëse na ushqen me haram".
I ati i tha: Po sikur të mos gjej vetëm se haram? Ia
ktheu: "E durojmë urinë në këtë botë, më mirë se të durojmë
dënimin e botës tjetër".[6]
Shqipëroi nga arabishtja:
Muhamed SYTARI
[1]
Marrë nga "Sifetus- safve", 4/46.
[2]
[3]
[4]
Kur'ani: 4:20.
[5]
Marrë nga "Hajatus- sahabe", nga "El- kenz", El-
Hejthemi dhe Ibn Sa'd: 2/ 758.
[6]