Imam Muhamed Sytari

Besimi dhe puna- binom suksesi në jetë

(“Dhe thuaj: "Veproni, All-llahu do ta shohë veprën tuaj, edhe i dërguari i Tij e besimtarët")

Një mesazh i fuqishëm, një thirrje logjike, një kushtrim që buron nga thellësitë e fesë islame që nxit për punën dhe angazhimin e vazhdueshëm në jetë: “Dhe thuaj: "Veproni, All-llahu do ta shohë veprën tuaj, edhe i dërguari i Tij e besimtarët, e më vonë do të ktheheni te njohësi i të fshehtës dhe të dukshmes, e do t'ju njoftojë për atë që vepruat"!”[1]

Ajete të shumta kuranore, por edhe hadithe të ndryshme në gojën e Resulull-llahit (a.s) tërheqin vëmendjen drejt një fakti shumë të rëndësishëm, shenjës së barazimit në mes besimit dhe punës në fenë tonë! Kjo do të thotë se Islami e ka nxitur njeriun besimtar që mos të mjaftohet vetëm me pretendimin e besimit të tij, por këtë ta shfaqë me vepra konkrete, si në adhurimet thelbësore të fesë (si: namazi, agjërimi, haxhi etj.), ashtu edhe në marrëdhëniet e përditshme dhe moralet fisnike. Me fjalë të tjera, një besimtar që mban me vete sexhaden e namazit në punishten e tij, në makinë a zyre është në vetëvete nëj njeri me ekuilibër, që respekton edhe kohën e punës, por nuk harron as hakun e Zotit në jetën e tij!

Në shumë vende, në Kur’anin Famëlartë, besimi dhe puna janë përmendur të pandara nga njëra-tjetra. Ajetet kuranore që fillojnë me: “ata që besuan dhe bënë vepra të mira” e që përshkohen rreth këtij boshti ekuilibrues për jetën e  njeriut dhe lumturinë e garantuar të tij, janë të shumta. Ky fakt në vetvete vërteton se Islami është një fe praktike që e edukon besimtarin me frymën e punës dhe veprës së mirë e të dobishme. Jo vetëm kaq, por Resulull-llahi (a.s) udhëzon se: “All-llahu do nga robi i tij që kur ta bëjë një punë, ta përsosë atë!”
 

Ja disa nga ajetet që përmendin së bashku besimin dhe punën:
 

-“E, përgëzoi ata që besuan dhe bënë vepra të mira se ata do të jenë në xhennete në të cilët rrjedhin lumenj...”[2]

-“E, ata që besuan dhe bënë vepra të mira, ata janë banues të xhennetit, aty janë përgjithmonë”[3]

-“S'ka dyshim se ata që besuan dhe bënë vepra të mira, e falën namazin dhe e dhanë zekatin, ata i pret shpërblim i madh te Zoti i tyre, ata nuk do të kenë kurrfarë frike as brengosje”[4]

-“E, ata që besuan dhe bënë vepra të mira, s'ka dyshim se Ne nuk ia humbim shpërblimin atij që është bamirës”[5]

-“S'ka dyshim se ata që besuan dhe bënë vepra të mira, vendpritje për ta janë xhennetet e Firdeusit”[6]

-“Po ata që besuan dhe bënë vepra të mira, Ne me siguri do t'ua shlyejmë të këqijat e do t'i shpërblejmë më së miri për atë që vepruan”[7]

-“(Janë të shënuara) Që t'i shpërblejë ata që besuan dhe bënë vepra të mira. Për të tillët ka falje dhe furnizim të mirë”[8]

-“Ndërsa, ata që besuan dhe bënë vepra të mira, të tillët janë krijesat më të dobishme”[9] Etj.
 

Duke lexuar me vëmendje ajetet e mësipërme, por edhe shume të tjera në linjën e tyre, del në dritë se si rezultat i ndërthurjes së besimit me punën, njeriu shpërblehet nga Zoti i tij me mirësi të shumta, shpirtërore, materiale, sociale e përtej tyre, si: do të jenë në xhennete në të cilët rrjedhin lumenj, ata janë banues të xhennetit, për ta nuk do të kenë kurrfarë frike as brengosje, nuk humbet shpërblimi i tyre, vendpritje për ta janë xhennetet e Firdeusit, do t'u shlyhen të këqijat, për të tillët ka falje dhe furnizim të mirë, janë krijesat më të dobishme etj.
 

Kushdo që përpiqet t’i përvetësojë si duhet këto mirësi që pasojnë binomin besim-punë, kupton realisht vlerën e të dyjave në mbështetje të njëra-tjetrës dhe vrapon për të përfituar sa më shumë nga jeta e tij për ta mbushur me shpirtin e besimit dhe veprimin konform tij!
 

Imam Muhamed Sytari

[1]Kur’ani, Teube, 105.
[2]Kur’ani, Bekare, 25.
[3]Kur’ani, Bekare, 82.
[4]Kur’ani, Bekare, 277.
[5]Kur’ani, Kehf, 30.
[6]Kur’ani, Kehf, 107.
[7]Kur’ani, Ankebut, 7.
[8]Kur’ani, Sebe, 4.
[9]Kur’ani, Bejjine, 7.