ZOTI IM TI JE QËLLIMI IM DHE PËLQIMI YT ËSHTË KËRKESA IME!

Kujtime Të Dr. Jusuf Karadavit - Udhëtimi im në Amerikë (1)

((Kapitulli 20 - vëll. i 3- të)) 

Dr. Jusuf Karadavi

President i Këshillit Evropian për Fetvatë dhe Kërkimet

 

Udhëtimi im në Amerikë

(1)

 

1. Delegacioni i Unionit të Studentëve Muslimanë të Amerikës

Nga ngjarjet e vitt 1975, kujtoj vizitën e delegacionit të Unionit të Studentëve Muslimanë të Amerikës (MSA) në shtetin e Katarit. Delegacioni përbëhej nga tre prej vëllezërve drejtues të këtij Unioni, Dr. Et- Tixhani Ebu Gudejri, me prejardhje sudaneze, Dr. Xhemal Berazenxhi, me prejardhje irakene dhe të tretin që s'e kujtoj.

Ata vizituan Princin Shejkh Khalife ibn Ahmed... Fjalën e mori vëllai ynë Xhemal Berzenxhi, fjala e të cilit ishte plot mbarësi. Ai i përmblodhi Princit në mënyrë perfekte  aktivitetin e tyre, sikurse i paraqiti atij nevojat dhe kërkesat që prisnin të realizoheshin nga Katari, të cilat përmblidheshin në kontributin e këtij shteti për ndërtimin e qendrës së tyre, që dëshironin të ngrinin në vendin e përzgjedhur prej tyre në Indianapolis. Besoj se Princit iu mbush zemra nga gëzimi dhe i premtoi atyre më të mirën. Ndërkohë ata vazhduan takimet e tyre në vendet e tjera të Gadishullit, ndërkohë që më ngarkuan mua që ta vazhdoj çështjen e tyre me Princin.

Më pas, ata i dërguan një ftesë Fakultetit, që të merrja pjesë në kongresin e tyre vjetor, që zhvillohet në muajin maj të çdo viti. Fakulteti e miratoi udhëtimin tim për në kongres. Shkova dhe takova Princin, duke i kujtuar atij premtimin e bërë delegacionit nga Amerika. Ai më firmosi një çëk me një shumë prej gjysëm milioni dollar për ndërtimin e bibliotekës së qendrës së tyre, në emër të Princit të Katarit.

 

 

2. Dhe udhëtova drejt Amerikës

Në kohën e përcaktuar, u përgatita për udhëtimin tim të parë në Amerikë, i vetëm pa shoqërues. Udhëtova nga Doha në Kajro dhe fjeta një natë atje. Atje u zgjova herët në mëngjes për të udhëtuar drejt Londrës me avionin amerikan TWA, me sa më kujtohet. Nga aeroporti i Londrës, në orën 12 të mesditës, fluturuam drejt Nju Jorkut, e pastaj drejt aeroportit të Çikagos, ku gjeta disa vëllezër në pritjen time. Atje fjeta një natë dhe u takova me disa vëllezër të nderuar, ku u zhvillua dhe një takim i këndshëm mendor e shpirtëror. Në ditën e nesërme, udhëtova drejt selisë së Unionit, ku i dorëzova vëllezërve çekun që më kishte dhënë Shejkh Khalife, princi i Katarit. Atë e mori sekretari i përgjithshëm i Unionit të Studentëve Muslimanë, vëllau i nderuar, Dr. Mahmud Rushdan, i cili ishte një pishtar i ndezur me gjallëri dhe zell, me besim të sinqertë dhe seriozitet të prerë, me një kuptueshmëri të aktualitetit, me një largpamësi për të ardhmen dhe me një dlirësi zemre në mendimin e ngjarjeve.

 

 

3. Veprimtaria ime në Amerikë

Unioni e kishte kaluar fazën e foshnjërisë dhe fëmijërisë dhe kishte filluar fazën e rinisë, që është faza e forcës, gjallërisë dhe e aktivitetit të vrullshëm, ndërkohë që shoqata, organizata e organizma të tjerë me vlerën dhe peshën e tyre, filluan të dilnin prej tij.

Për shembull organizmi i arsimit me në krye vëlla Et- Tixhani Ebu Gudejri, ose organizmi i vakfit islam, nën kujdesin e vëlla Xhemal Berzenxhi- t, ose një tjetër organizëm nën drejtimin e vëlla Dr. Hisham et- Talib, ose Lidhja e Dijetarëve të Sociologjisë, nën kujdesin e Dr. Ismail el- Faruk, po ashtu edhe Shoqata Mjekësore Islame, ose Shoqëria e Ulemave dhe Inxhinierëve.

Kështu, vëllezërit më treguan organizmat dhe filialet e veprimtarisë së tyre, gjë që ma shtoi kënaqësinë dhe qetësinë rreth mbarësisë së hapave të tyre dhe pjekurisë së veprimtarisë së tyre.

Në selinë e Unionit qëndruam dy ditë, pastaj udhëtuam drejt qytetit Bolmanto, ku zhvillohej edhe kongresi, qytet ku banonte edhe vëlla Mani' el- Xhuheni, prej studentëve arabo- saudit.

Vëllezërit, zakonisht merrnin me qera për disa ditë, banesat e njërit prej qyteteve të studentëve, gjatë pushimeve, për të përfituar nga dhomat e banesës, nga restorantet, nga sallat dhe korridoret e tyre.

Ato ditë ishin të mbushura me një veprimtari të dendur mendore, shpirtërore, sportive dhe sociale. Çdo kongres sillej rreth një boshti të caktuar rreth së cilit kumtoheshin referate të ndryshme, që pasoheshin nga pyetje dhe debate, sikurse kishte edhe referate të përgjithshme për të gjithë. Po ashtu kishte edhe takime cilësore të veçanta, si takimi me gratë apo me specialistët e fushave të ndryshme. Përqëndrimi tek unë ishte i madh, kështu merrja pjesë në takimet e përgjithshme dhe në ato të veçanta, sidomos me motrat, me të cilat zhvillonim edhe takime të veçanta për t'u përgjigjur rreth pyetjeve juridike (fikhijje) dhe ato të thirrjes islame (daavijje), sikurse kisha edhe vasa të shkurtra pas namazeve, sidomos pas atij të sabahut.

Dhe duke parë ndryshimin e madh të ores nga Amerika në Doha (kryeqytet i Katarit), dita ime u bë natë e nata ime u kthye në ditë, po ashtu ndryshimi i llojshmërisë së ushqimit, me të cilin isha mësuar në Katar, sikurse edhe zënia ime me aktivitet, bënë që të harroj veten deri aty sa të kalonin mbi 48 orë pa hyrë në tualet, gjë që më shkaktoi shqetësim të madh dhe dhimbje të padurueshme që patën për rezultat një lloj majaselli prej të cilit ankova disa vite me radhë dhe prej të cilit nuk u shërova vetëm se me anën e një ndërhyrjeje kirurgjikale, bërë në spitalin "Er- Remile" në Doha, nga Dr. en- Nexhxhar, pedagog i kirurgjisë në Fak. e Mjekësisë në Ez'her. Ai ishte një mjek i ftuar nga vetë spitali për të kryer disa operacione të rëndësishme. Ishte specialist i vërtetë në kirurgji, veçanërisht në operacionin tim, Zoti (xh.sh) e shpërbleftë me të mira!

Pa harruar se vëllezërit në kongres, më sollën një nga mjekët e pranishëm aty, që falë Zotit ishin të shumtë, i cili më dha këshillat e tija të dobishme për lehtësimin e gjendjes në të cilën isha…

 

 

Përktheu nga arabishtja[1]

dhe përshtati në shqip

Muhamed SYTARI



[1]Ky material është marrë nga Interneti:

 http://islamonline.net/arabic/Karadawy/part3/2004/article08.shtml#1-