Islami dhe ndërtimi i njeriut hyjnor

(Islami është përgjigjja ndaj mësimeve të Allahut të Madhëruar) 

Shejkh Ahmed Keftaro

 

Islami i vërtetë

Islami është përgjigjja ndaj mësimeve të Allahut të Madhëruar, të cilat ia zbriti gjithë profetëve të Tij.

Dhe meqenëse prejardhja e të gjitha misioneve është një, atëherë edhe qëllimi i tyre është i vetëm; ndërtimi i njeriut hyjnor.

   Besoj se sikur të mundësohej sot gjetja e një mjeti të mirëfilltë informativ botëror, i cili ka për detyrë të tregojë rreth vërtetësive të misioneve të Zotit (xh. sh) për njeriun, nëpërmjet profetëve të Tij, njeriu do të kursente miliardat që shpenzon për t'u armatosur dhe për të vrarë vëllezërit e tij të llojit!

   Prandaj, mjeteve informatike sot u del për detyrë së pari: të kërkojnë për njerëz të fesë, jo fanatikë, të cilët u mësojnë popujve se profetët janë vëllezër dhe se secili profet ka ardhur për të plotësuar rrugën që pat filluar paraardhësi i tij, prej profetëve të Zotit. Në këtë mënyrë bota bëhet jo një fshat i vogël, por një shtëpi e vogël, madje një frymë e vetme!

   Për këto mësime, njerëzit kanë shumë nevojë sot në kohën aktuale, nëpërmjet informacionit, të cilin nuk e ka patur njeriu në kohën e Ademit, sikurse në këto ditë.

Secili prej jush, me aq sa ka mundësi, duhet ta kuptojë vërtetësinë e kësaj gjëje, gjë që u del për detyrë edhe presidentëve dhe mbretërve të botës!

 

Islami, fe e paqes

Islami akuzohet sot për terrorizëm, ndërkohë që kjo është një akuzë jo e saktë, pasi fjala Islam e ka prejardhjen nga paqja, madje një ndër emrat dhe vetitë e Allahut është edhe Es- Selamu- Paqësori. Paqja nuk realizohet nga OKB- ja as nga Këshilli i Sigurimit, por duke ecur njerëzimi në hartën e rrugës hyjnore, të cilën na e ka vizatuar Allahu në Kur'anin Famëlartë, të cilin e ka filluar, së pari me prezantimin e Vetes së Tij, duke thënë: “Falënderimi i takon Allahut, Zotit të botërave”[1], jo Zotit të myslimanëve vetëm, as Zotit të kristianëve apo çifutëve, as Zotit të të bardhëve apo të zezakëve… Zotit të botërave.

Pastaj në ajetin vijues, thotë: “Mëshiruesi Mëshirëbërësi”[2] dhe thotë: Dënuesi i rëndë!

Bota sot, jeton në mes të vrasjeve dhe shpërnguljeve, megjithë prezencën e OKB- së apo KS- së, kjo për arsyen se edhe vetë Këshilli i Sigurimit nuk mund të zbatojë vendimet e tij, pa u miratuar nga pesë anëtarët e tij të mëdhenj!

Një sistem i tillë nuk mund të realizojë paqen në botë, pasi paqja është shpërndarja e drejtësisë për krejt njerëzit, pa dallim në mes të mbretit a presidentit, të bardhit a të ziut!

Por zemra ime është e mbushur me shpresë, se e ardhmja e afërt, me ndihmën e Allahut, do të jetë e paqes, por sipas hartës së Zotit që ka vizatuar në Kur'an, të përmbledhur në fjalët e Tij drejtuar Muhammedit (a.s): “Ne nuk të dërguam ty (o Muhammed) vetëm se mëshirë për të gjitha botërat”.[3]

Njeriu në këtë kohë ka arritur të shpikë armë që shkatërrojnë njeriun, kafshën e bimën, dhe nuk e dimë nëse plasë ndonjë luftë, cilat do të jenë rezultatet e pasojat për familjen njerëzore?

Cila është zgjidhja atëherë?

Zgjidhja është të kthehemi nga misioni i qiellit, me të cilin Zoti (xh.sh) dërgoi profetët e Tij, Ibrahimin, Musain, Isain dhe vulën e tyre Muhammedin (a.s), misionin e të cilit e bëri gjithëpërfshirës të misioneve të mëparshme profetike.

Nëpërmjet atij misioni, paqja dhe siguria përfshiu të gjithë Gadishullin Arabik, saqë femra dilte në Sahra dhe nuk frikësohej vetëm se nga egërsirat dhe nxehtësia e madhe…Ndërsa të frikësohet egërsira nga njeriu, këtë po e shohim vetëm në këto ditë!?

Islami e ktheu njeriun në origjinën e tij, që është njeriu human, pasi Zoti (xh.sh) e di më së miri se për çfarë ka nevojë njeriu, pasi Ai është Krijuesi i tij nga një pikë e vogël uji që s' shikohet me sy të lirë, e cila kur bashkohet me vezoren, formohet njeriu.

Pikërisht këtë fragment të mrekullueshëm që para pak kohësh e zbuloi edhe vetë shkenca, Kur'ani e tregonte para 14 shekujsh, ku Allahu thotë: “Ne e krijuam njeriun prej një uji të bashkëdyzuar për ta sprovuar atë, andaj e bëmë të dëgjojë e të shohë”.[4]

 

Kthim nga Kur'ani

Përpara Islamit, arabët jetonin në gjendje të vazhdueshme lufte, por kur Zoti (xh.sh) i nderoi me ardhjen e profetit Muhammed (a.s), ata u bënë një popull dhe një shoqëri e vetme dhe e bashkuar, ndonëse Muhammedi (a.s) nuk ishte diplomuar nga ndonjë fakultet, as kishte diplomë doktorature me vete, por ishte ashtu siç e përkufizon vetë Kur'ani, "analfabet/ i pashkolluar".

Në Kur'an, Allahu thotë: “Ai është që arabëve të pashkolluar u dërgoi Pejgamberin nga mesi i tyre që t'ju lexojë ajetet e Tij, t'i pastrojë ata, t'ua mësojë librin dhe urtësinë, edhe pse më parë ata ishin në një humbje të dukshme”.[5]

Tashti, do të pyes secilin prej jush: Nëse ty, të vjen një letër nga një shok i ngushtë a nuk e lexon me vëmendje dhe interes? Po nëse jo një letër, por një libër të vjen ty nga Krijuesi i qiejve dhe i tokës, a nuk të del për detyrë që ta lexosh librin e Tij dhe ta kuptosh fjalë- fjalë, për të arritur në gradën e njeriut hyjnor? Këtë njeri filozofët e vjetër grekë nuk arritën ta nxirrnin në pah.

Por, sikurse vëllezërit e tij profetë, Muhammedi (a.s) arriti ta nxjerrë në pah këtë lloj njeriu, me mësimet e zbritura nga Zoti (xh.sh) në Kur'an.

Prandaj e kemi për detyrë që ta lexojmë këtë libër me kujdes dhe me plot përqendrim.

Intelektualët dhe dijetarët lexojnë me qindra libra, por a s'ka ardhur koha që ta lexojnë edhe këtë libër, për t'u bërë nxënës të Zotit (xh. sh)?

A jeni ju të gatshëm për t'u bërë nxënës të Tij?

Zotit i lutem që të na pranojë në këtë shkollë dhe të bëjmë përpjekje për të mësuar mësimet e saj me sinqeritet, dituri e praktikë, për t'u lumturuar ne dhe për t'ia përcjellë këtë lumturi të tjerëve!

 

Detyra jonë ndaj thirrjes islame

Të gjithë ne e dimë se lufta është e mundshme në çdo moment, pasi Gjiri është i mbushur me lloj- lloj armësh shkatërruese nga Amerika dhe Britania, të cilët shkatërruan pjesën më të madhe të Irakut…

Erdhën për paqe dhe ja paqja e tyre!

Ndërsa zotëria ynë, Muhammedi (a.s), e realizoi paqen pa zotëruar asnjë makinë, asnjë aeroplan, asnjë bombë a media. Ai zotëronte shprehitë dhe bisedat e tij të sinqerta!

Prandaj, secilit prej jush i del për detyrë, para ushqimit dhe pirjes, të ushtrojë thirrjen islame, pasi ushqimi dhe pirja janë ushqim i trupit të krijuar nga dheu, i cili kthehet në dhe, ndërkohë që njeriu nuk është vetëm trup por trup dhe shpirt!

 

E ardhmja

E harxhon njeriu krejt jetën e tij për të siguruar rehatinë e trupit të tij, po për sigurimin e jetës së shpirtit të tij pasi të zhveshë teshën e tij, trupin njerëzor, kur t'i vijnë melekët për t'u ngritur në botën qiellore?!

Nëse njeriu do të jetë prej atyre që i janë përgjigjur thirrjes së Zotit në këtë botë, dyert e qiellit do t'i hapen e përkundrazi ato do të mbeten të mbyllura për të, sikurse na tregon Zoti (xh.sh) në Kur'anin e Tij: “Nuk ka dyshim se ata që përgënjeshtruan argumentet Tona dhe nga mendjemadhësia u larguan prej tyre, atyre nuk u hapen dyert e qiellit dhe nuk do të hyjnë në xhenet deri të përbirojë deveja nëpër vrimën e gjilpërës. Ja, kështu i shpërblejmë kriminelët”.[6]

 

Të nderuar vëllezër,

Derisa të mos kthehemi nga këto mësime, duke i kuptuar e vepruar më pas me sinqeritet e dëshirë, njeriu do të vazhdojë të jetojë në rrezik…

Rrezikun e rrëshqitjes nga rruga e drejtë në shtrembërim!

 

 

Përktheu nga arabishtja

dhe përshtati në shqip

Muhamed Sytari

 



[1] El- Fatiha: 1.

[2] El- Fatiha: 2.

[3] El- Enbija: 107.

[4] El- Insan: 2.

[5] El- Xhumua: 2.

[6] El- A'rafë: 40.